ခ်စ္ေသာ အယ္ဒို
. . . အယ္ဒို
. .အယ္ဒို
လွမ္းျမင္ေနၾကရေသာ္လည္း
မွန္ခ်ပ္ျခားေနသလို မဆံုႏိုင္တဲ့ ငါတုိ႕ဘဝေတြအတြက္ ရင္ေတြ
ကြဲေၾကြပ်က္သုဥ္းေအာင္ ခံစားၾကရၿပီ။ အနိမ့္အျမင့္ မညီတဲ့ ေလာကဓံမွာ ငါဟာ
နင့္ေျခဖဝါးကို ဆူးနစ္ေစခဲ့တဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္ခဲ့ေလသလား။ ဘယ္လိုပဲတားတား
ပိုးဖလံဟာ မီးထဲကို တိုးဝင္္ၾကတယ္ဆုိေပမယ့္ ငါဟာ နင္တုိးဖို႕ မသင့္ေတာ္တဲ့
မီးတစ္စပါ အယ္ဒိုရယ္။ ပုလင္းကြဲအပိုင္းအစေတြကို ျပန္ဆက္ မရသလို
ကြာျခားေနတဲ့ သကၠရာဇ္ေတြၾကားမွာ ဆယ္စုႏွစ္စာေလာက္ ငါတို႕ နယ္ရုပ္ေတြလို
ေရွ႕တိုး ေနာက္ဆုတ္လို႕ မရခဲ့ဘူး အယ္ဒုိ။ အခ်စ္ကို ကန္႕သတ္၊ အတၱကို
ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး စာအုပ္ႀကီးအတုိင္း လိုက္ခ်င္ၾကတဲ့ သူေတြရဲ႕သမိုင္းမွာ ငါက
နင္ေက်ာ္ဖတ္လိုက္ရမယ့္ စာမ်က္ႏွာေလးတစ္ရြက္ပါ။ သဘာဝအရဆိုတဲ့
အထပ္ထပ္ေခါက္ရိုးက်ိဳး အေတြးအေခၚေတြရဲ႕ မီးပူေစာ္ပဲ နံတယ္။ အဲဒီေနာက္
ငါတို႕ အခ်စ္ေတြလည္း အဝတ္ေတြလို ေခါက္သိမ္းခံရ၊ ႏွင္းစက္ေတြလို
တြဲလဲခိုလိုက္ရပါပဲ အယ္ဒို။ လကမၻာကို ေျခေထာက္နဲ႕ ေရာက္ေအာင္သြားမယ္ဆုိတဲ့
စိတ္မ်ိဳးရွိမေနေသးသေရြ႕ေတာ့ နင္နဲ႕ငါ့အခ်စ္က လူေတြရဲ႕ပါးစပ္ရာဇဝင္မွာ
ေျပာမဆံုးေအာင္ ရွိေနမွာပါပဲ။ အဲဒီ အာေငြ႕မႈတ္သံေတြက ငါတို႕ရဲ႕ဝတ္ရည္ေတြကို
ခူးတဲ့ ပ်ားပါးစပ္ေတြလုိ ၾကမ္းရွေဝရီ ခဲ့တာ ငါလည္း ခါးတယ္ အယ္ဒုိရယ္။
တကယ္ဆို
ငါ မေဝးခ်င္ခဲ့ပါဘူး။ နင့္ကို မခြဲခ်င္လိုက္တာမွ နင္သြားေလရာ
လိုက္ပါေနခြင့္ရတဲ့ အရိပ္ေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဘူး။ (အရိပ္ဆိုတာ
အလင္းေရာင္နည္းနည္းေလးမွ မရွိခဲ့ရင္ အရိပ္ရဲ႕ အခန္းက႑ကလည္း
ထင္းေတာက္ျပခြင့္မွ မရပဲ အယ္ဒိုရယ္)။ ငါက… နင့္ႏွလံုးသားေလးပဲ ျဖစ္ခ်င္တယ္။
နင့္ရဲ႕ ရွင္သန္မႈမွာ အေရးအပါဆံုးနဲ႕ အနီးကပ္ဆံုး အသက္ရွဴသံေတြကို ထာဝရ
ေမွးစက္ေနခြင့္ရခ်င္တာပါ အယ္ဒုိရယ္။ ငါနင့္ကို အရမ္းခ်စ္သလို နင္လည္း
ငါ့ကို ခ်စ္လြန္းလို႕ မိုက္မဲၾကမယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ငါ
တကယ္တမ္းလိုက္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ငါေလ နင့္ကို ၿငိတြယ္လြန္းစြာ
ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြဟာ အလင္းရွာသူတစ္ေယာက္က ျမင္ေနရတဲ့
လေရာင္ကိုေတာင္ မခိုလံႈရက္တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႕တူတယ္။ ဒါေပမယ့္ အယ္ဒုိရယ္
နင္ေျပာခဲ့သလို ေမွာင္ေနရင္ေတာင္မွ အလင္းေရာက္ေအာင္ လမ္းျပေပးမယ့္
မီးအိမ္လိုငါက နင့္ကို အေမွာင္ထုထဲ အတင္းဆြဲေခၚရက္ပါ့မလား အယ္ဒို။
နင္သြားမယ့္ လမ္းမွာ ငါက ဆူးေညႇာင့္ခလုတ္မျဖစ္ပဲ နင့္ကို အျမင့္ေရာက္ေအာင္
ပို႕ေဆာင္ေပးမယ့္ ေလွကားထစ္ကေလးပဲ ျဖစ္ပါရေစ။ ငါဟာ ကုိယ့္ဥယ်ာဥ္ထဲက ပန္းကို
ျပန္နမ္းခြင့္မရွိသူ၊ ေႏြရာသီထဲကို မုတ္သုန္ေတြနဲ႕ ဝင္လာခြင့္မရွိတဲ့
ေဆာင္းလုိသူ၊ အားလံုး အားလံုး ေဝးကြာျခင္းသီအိုရီေတြအတြက္ ကိုယ့္အိပ္မက္ကုိ
ကုိယ္သင္း၊ ကိုယ့္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို ကိုယ္နင္း၊ ေနာက္ဆံုး
ကိုယ့္ႏွလံုးသားကို ကိုယ္ကိုတုိင္ပဲ ႀကိဳးမိန္႕ခ်လိုက္ပါတယ္။
ငါ
ေနာင္တမရပါဘူး။ ရွိဴင္းနက္ေျပာင္ေျမာက္ ေၾကာက္ေလာက္စရာေကာင္းတဲ့
အလြမ္းေတြထဲမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း ရွိေနေပမယ့္ ငါ အထီးမက်န္ပါဘူး အယ္ဒိုရယ္။
လက္ေတြ႕ဘဝထဲမွာ နင္မရွိႏိုင္ေပမယ့္ ငါ စိတ္ကူးလိုက္တုိင္းမွာ နင္က
အျမဲရွိတယ္။ ေႏြသံၾကားလိုက္တုိင္းမွာ နင္ရွိတယ္။ မိုးသံၾကားလိုက္တုိင္းမွာ
နင္ရွိတယ္။ ေဆာင္းသံ၊ ျမဴသံေတြၾကားရတုိင္းမွာလည္း နင္ရွိေနပါတယ္။ ငါ့အတြက္
နင္ဟာ ထာဝရ ရွိေနသူပါ။ ငါ ဘယ္သြားသြား ဘာလုပ္လုပ္ ေဘးနားမွာ
နင္အျမဲရွိေနတယ္။ ငါ့ရင္ထဲမွာ နင္ရွိေနမွေတာ့ ငါဘာကို ေၾကကြဲေနရဦးမွာလဲ။
ငါမလြမ္းေတာ့ပါဘူး အယ္ဒုိရယ္။
ဝလံုးနဲ႕သုညဟာ
ေနရာ အထားအသို အသံုးျပဳပံုခ်င္းမတူၾကေပမယ့္ ပံုသဏၭာန္ခ်င္းကေတာ့
အတူတူပါပဲ။ အားလံုးထက္ သာခ်င္ေပမယ့္ ငါ့ရဲ႕အခ်စ္စိတ္ဟာေတာ့ သုညနဲ႕
ယွဥ္ရက္သားျဖစ္ေနမိတဲ့ ဝလံုးကေလး ျဖစ္ေနမွာပါ။ နင္ နားလည္မွာပါေစ အယ္ဒိုေရ။
အခ်စ္ႀကီး
ခ်စ္ျပခဲ့ၿပီးမွ အမုန္းႀကီးမုန္းတတ္သူရယ္လို႕ နင္နာၾကည္းေနၿပီလား။
ပတ္သက္ခဲ့သမွ် ပံုျပင္ အထပ္ထပ္နဲ႕ မရစ္ဖြဲ႕ခဲ့သလို၊ ဘယ္ဝကၤပါထဲကုိမွလည္း
ေထာင္ေခ်ာက္အထပ္ထပ္နဲ႕ ပစ္မထည့္ခဲ့ဘူးဆိုတာ နင္ယံုေပးပါ။
မယံုၾကည္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ စိမ္းကားမာေက်ာတတ္သူရဲ႕ ရက္စက္မႈေတြထဲမွာ
နင့္အမုန္းေတြနဲ႕ ဥေပကၡာျပဳထားလိုက္ၿပီလား။ နာၾကည္းပါ ၊ မုန္းေမ့ပါ
အယ္ဒိုရယ္။ ၿပီးရင္ေတာ့ အရင္အတိုင္းပဲ ေကာင္းကင္မွာ ထြန္းေတာက္တစ္ေငြ႕ေငြ႕
ငါ့ရင္ခြင္ကုိ ခ်မ္းေျမ႕ေနခြင့္ေပးပါ။
“ကံၾကမၼာ
အေျခအေနေပးရင္ ျပန္ဆံုခ်င္ေသးတယ္’’ လို႕ေတာ့ ငါ ဆုမေတာင္းေတာ့ပါဘူး။
ဘယ္လိုပဲ ျပန္ဆံုဆံု နင္နဲ႕ငါ့ၾကားက စည္းတစ္ခုရဲ႕ ျခားနားခ်က္က
ဖ်က္ပစ္လို႕မွ မရတာပဲ။ တကယ္ေတာ့ အယ္ဒုိရယ္။ နင္နဲ႕ငါဟာ ၾကတ္ေျခခတ္တစ္ခုရဲ႕
ဆံုမွတ္ကေလးမွာပဲ ေပါင္းဆံုခြင့္ရွိၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့
ကိုယ့္လမ္းကိုယ္သြားၾကရမယ့္ မ်ဥ္းႏွစ္ေၾကာင္းပါပဲ။ ဘဝပင္လယ္ျပင္မွာ
ေလွငယ္တစ္စင္းနဲ႕ ရြက္လြင့္ေနတဲ့ နင့္အတြက္ ငါ့ရဲ႕ လိႈင္းတစ္ခ်က္ဒဏ္ေၾကာင့္
ေရေမ်ာကမ္းတင္ ေမ်ာခ်င္ရာေမ်ာဆိုသလို မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ နင့္ ဦးတည္ရာကို
ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္ဖို႕ ငါ နင့္အေရွ႕က
ေရစီးေၾကာင္းေလးပဲ ျဖစ္ပါရေစ။
သြားလိုက္ပါ။
ထားခဲ့ပါေတာ့ အယ္ဒိုရယ္။ ဆံုႏိုင္ခြင့္ ဆိုတာကို ဒီဘဝမွာ
မေတာင္းဆိုေတာ့ေပမယ့္ အဖန္တလဲလဲ က်င္လည္ေနၾကတဲ့ သံသရာမွာ ေနာင္ဘဝဆိုတာ
ရွိလာခဲ့ရင္ျဖင့္ နင္နဲ႕ငါ့ အၾကား ဘာကြာျခားမႈမွ မရွိတဲ့ စြယ္ေတာ္ရြက္လို
ဘဝမ်ိဳးနဲ႕ ျပန္လည္ ခ်စ္ခြင့္ၾကံဳဆံုခ်င္ပါေသးတယ္။ ေနာင္ဘဝမွာေပါ့။
. . . . . . . .
. . . . . . . .
. . . . . . . .
No comments:
Post a Comment